Monthly Archives: Οκτωβρίου 2018

1

Βιβλία που μπορείς να διαβάσεις όταν πενθείς.

(Μεταφράζω από ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Intependent της 30/1018!)

«Το πένθος είναι τόσο καθολικό όσο και τόσο προσωπικό όπως το δακτυλικό μας αποτύπωμα.Θα συναντήσουμε όλοι το πένθος και την απώλεια σε κάποιο στάδιο – ή σε διάφορα στάδια – καθ “όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Είναι τόσο αναπόφευκτο όσο και το αύριο. Το πένθος και η απώλεια περιλαμβάνουν το κυριολεκτικό και το μεταφορικό θάνατο, που έχει βαθμολογηθεί από το πιο απαίσιο έως το λιγότερο απαίσιο. Ο θάνατος ενός παιδιού θεωρείται μακράν χειρότερος από το θάνατο ενός ηλικιωμένου ατόμου. Ο θάνατος των γονέων αναμένεται, ο θάνατος των παιδιών σε καμμία περίπτωση. Οι φυσικές αιτίες δημιουργούν λιγότερα «κύματα» από τις αφύσικες αιτίες. (…)
Είναι δυνατόν να μειώσουμε το αίσθημα της απώλειας;
Παρ όλη τη καθημερινή μας πραγματικότητα , παραμένουμε παραγκωνισμένοι από την απώλεια και τη θλίψη, αδυνατούμε να μιλήσουμε ανοιχτά, το ταμπού που εξακολουθεί να περιβάλλει τον θάνατο στον πολιτισμό μας, καθιστώντας μας σιωπηλούς σε μια εποχή που χρειαζόμαστε τη μεγαλύτερη σύνδεση. Όταν θέλουμε να εκφραστούμε περισσότερο, και να ακουστούμε.
Μπορούν τα βιβλία να βοηθήσουν; Η σύντομη απάντηση είναι ναι, αν και για μια ακόμη φορά, οι απαντήσεις μας είναι τόσο ατομικές όσο και εμείς. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο βιβλίο για το πένθος, τη θλίψη και την απώλεια, για το τι μας λυπεί ή και και τι έχουμε χάσει; Πότε και υπό ποιες συνθήκες; Επιτρέπεται να αισθανόμαστε συναισθήματα πέρα από τη θλίψη, τη λύπη; Τι γίνεται αν είμαστε γεμάτοι οργή μέσα από το πένθος μας – υπάρχει ένα βιβλίο γι “αυτό; (Ναι, βλέπε παρακάτω).
Πολλές φορές το πένθος και η απώλειά μας δεν περιλαμβάνουν πραγματικές κηδείες, αλλά εξακολουθούμε να πενθούμε και να θλιβόμαστε; Το τέλος ενός γάμου ή μιας ερωτικής σχέσης – μετράει αυτό; Φυσικά και μετράει. Το πένθος είναι ένα φάντασμα…
Δεν έχει σημασία πόσο βιβλιόφιλοι είμαστε, δεν έχει νόημα να προσπαθούμε να συγκεντρωθούμε στην ανάγνωση για το πένθος όταν είμαστε στα αρχικά στάδια του. Θα διαβάζουμε την ίδια φράση ξανά και ξανά, επειδή το πένθος είναι σαν τη .. διάσειση. Πηγαίνουμε για μια βόλτα αντ “αυτού, ή κάνουμε μια βουτιά, ή μια άσκηση γιόγκα. Είναι μέσα σας και δεν μπορεί να βιαστεί. Το πένθος είναι εξαντλητικό, σκληρό, καταστρέφει τη συγκέντρωσή μας, τα μοτίβα του ύπνου μας και την όρεξή μας – είναι τόσο πολύ στο σώμα μας όσο το κεφάλι μας.

1 On Grief & Grieving Elisabeth Kübler-Ross

Η Kübler-Ross προσδιορίζει τα πέντε στάδια της θλίψης (άρνηση, οργή, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη, αποδοχή). Η θλίψη μας είναι τόσο ξεχωριστή όσο και η ζωή μας»… Η θλίψη της Lucy Hone γράφτηκε αφού η 12χρονη κόρη της πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Πώς μπορεί κανείς να συνέλθει μετά από αυτό;

2 Healthy Healing Michelle Steinke-Baumgard

Η Michelle εξετάζει τη χρήση άσκησης για την επεξεργασία της θλίψης και της απώλειας. Μετά το θάνατο του συζύγου της σε αεροπορικό δυστύχημα, διαπίστωσε ότι τα βιβλία που σχεδιάστηκαν για να την βοηθήσουν με τη θλίψη της, την έκαναν να αισθάνεται χειρότερα..

3 You’ll Get Over It: The Rage of Bereavement Virginia Ironside

Το πένθος μπορεί να εκδηλωθεί τόσο με θυμό, όσο και με θλίψη. Η έκφραση του θυμού παραμένει ταμπού, γεγονός που μπορεί να καταστήσει την πένθιμη διαδικασία ακόμα πιο απομονωτική…

4 I’m Grieving As Fast As I Can Linda Feinberg

Αυτό το βιβλίο εξετάζει το ενδεχόμενο να χάσει κάποιος το σύντροφο της ζωής του ενώ είναι ακόμα νέος. «Υπάρχουν τόσες πολλές ειρωνείες όταν κάποιος πεθαίνει», γράφε η Feinbergι. «Το πρόσωπο που χρειάζεσαιai περισσότερο για να σe βοηθήσεi με αυτή την εμπειρία είναι το πρόσωπο που πέθανε … Ξοδεύεις ολόκληρη την ενήλικη ζωή σου περιμένοντας τις Παρασκευές, αλλά μετά από κάποιον που πεθαίνει, ζεις όλη σου τη ζωή για τις Δευτέρες».

5 Tibetan Book of Living & Dying Sogyal Rinpoche

Το κλασικό ουσιαστικά Θιβετιανό βιβλίο των νεκρών που ξαναγράφτηκε για τους Δυτικούς αναγνώστες, παρουσιάζει τις τεράστιες δύσκολες ιδέες όπως η έγερση, η συμπόνια, οι πρακτικές του θανάτου, η διαδικασία του θανάτου και τα επακόλουθά του. Είναι γραμμένο με μεγάλη απλότητα, είναι παρηγορητικό σαν ζεστή κουβέρτα, αλλά χωρίς επικάλυψη με ζάχαρη, ευφημισμό ή συναισθηματικότητα: «Ίσως ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο φοβόμαστε τον θάνατο είναι επειδή δεν γνωρίζουμε ποιοι είμαστε».

6 When Things Fall Apart Pema Chodron

«Όταν τα πράγματα πέφτουν .. εκτός» η Pema Chodron, προσφέρει «συμβουλές καρδιάς για δύσκολους καιρούς» καταρρίπτοντας το μύθο ότι οι γενναίοι άνθρωποι δεν φοβούνται.

7 A Year of Magical Thinking Joan Didion

Εάν η αυτοβοήθεια ή η φιλοσοφία δεν είναι το φόρτε σας, δοκιμάστε τη λογοτεχνία. Το A Year Of Magical Thinking είναι ένα έργο που πραγματεύεται την απώλεια του συζύγου της.

Και τέλος … για τα παιδιά

Το Goodbye Mog της Judith Kerr μιλάει για το θάνατο μιας πολύ γριάς, αγαπημένης γάτας που είναι τόσο κουρασμένη, που θέλει να κοιμηθεί για πάντα. Για απώλειες μεγαλύτερες από τα μικρά ζώα, ο Pat Thomas’s με το βιβλίο I Miss You: A First Look At Death είναι εξαιρετικό για μικρά παιδιά. Και για τους προ-εφήβους, η απίθανη Jacqueline Wilson προσφέρει τηVicky Angel, και αφορά ένα κορίτσι της οποίας ο καλύτερος φίλος πεθαίνει.»

Για όσους φίλους είχαν τη υπομονή να διαβάσουν το άρθρο αυτό κι έφτασαν ως εδώ, κάτω-κάτω, να προσθέσω ένα ακόμη πολύ βοηθητικό βιβλίο για διαζευγμένους το Crazy Time : Surviving Divorce and Building a New Life της Abigail Trafford!

Ειρήνη Μανδηλαρά.

1

Περί βιβλιοεξώφυλλων!

Δύο μήνες πριν τα Χριστούγεννα η ανά το κόσμο βιβλιοέκδοση και βιβλιοπαραγωγή έχουν τη τιμητική τους. Πολλοί εκδότες και συγγραφείς κρατούν στη φαρέτρα τους τα καλύτερα για το τέλος της κάθε χρονιάς. Περνώντας τους νέους και τους προσεχείς τίτλους στο site του eshop μας, δεν κρύβω ότι έχω ξετρελαθεί από την πανσπερμία εξώφυλλων και πρωτότυπων πλοκών και στις δύο μεγάλες κατηγορίες βιβλίων. Fiction και Non-Fiction. Πολλά από τα book covers είναι τόσο μαγικά, που μετατρέπουν τα βιβλία από κάτι τις το χάρτινο σε παγωτό σορμπέ ας πούμε!
Μεταφράζω ένα μεγάλο απόσπασμα άρθρου της εφημερίδας Telegraph, το οποίο προσπαθεί να μας εξηγήσει γιατί το βιβλιοεξώφυλλο είναι τόσο θελκτικό για εμάς τους βιβλιολάτρες!
«Οι σχεδιαστές εξώφυλλων έχουν ένα και μόνο σκοπό: να αποπλανήσουν! Το πώς το κάνουν, αποκαλύπτει περισσότερα από ό, τι θα σκεφτόμασταν για τους συγγραφείς και τους εκδότες. Η Αμερικανίδα τυπογράφος Beatrice Warde είπε κάποτε ότι ένα βιβλίο θα πρέπει να είναι σαν ένα ποτήρι κρασιού, σαφές και διακριτικό, «επειδή ο connoisseurκρίνει το κρασί εν μέρει από το χρώμα του και είναι ανυπόμονος για οτιδήποτε το μεταβάλλει». Αλλά από τα τέλη του 19ου αιώνα και έπειτα, τα βιβλία έχουν συχνά ντυθεί με γοητευτικές και αποπλανητικές διαφημίσεις για τον εαυτό τους. Ενώ πολλοί ιδεαλιστές connoisseurs της λογοτεχνίας επιθυμούν να σερβίρουν την πρόζα τους σε καθαρά κρυστάλλινα ποτήρια, πώς θα επέλεγε άραγε ο αναγνώστης ανάμεσα στα κομμάτια των κειμένων των οποίων τα .. καλύμματα τους τουλάχιστον δεν υπονοούν τα περιεχόμενα τους; (…)
Είναι σίγουρα αλήθεια ότι σε όλη την εκδοτική ιστορία, όσο πιο υψηλό ή σεβαστό θεωρείται το βιβλίο, τόσο πιο αφηρημένη είναι η κάλυψή του εξωφύλλου του. Δεν θα δούμε εύκολα μια εικόνα του Ιησού σε μια Βίβλο για ενήλικες. Τα βιβλία της ποίησης είναι σχεδόν πάντα ντυμένα με απλά μοτίβα. Όπως ο J D Salinger – ο οποίος θα επιτρέψει να εμφανιστεί μόνο λίγο κείμενο στα εξώφυλλα των μυθιστορημάτων του – ο Μίλερ πιστεύει ότι τα αγνότερα εξώφυλλα είναι picture-free. (..)
Όταν ο Victor Gollancz ίδρυσε την εκδοτική του εταιρεία το 1928, προσέλαβε τον Stanley Morison (ο οποίος ξανασχεδιάζει τους The Times τέσσερα χρόνια αργότερα και χαρίζει στον κόσμο το γραμματοσειρά Times New Roman) για να σχεδιάσει τα φτηνά paperbacks του και χρησιμοποιώντας μόνο απλά κίτρινα καλύμματα, διότι το χρώμα αυτό ξεχώριζε καλύτερα στη .. καπνισμένη ατμόσφαιρα των σιδηροδρομικών σταθμών! Στη Γαλλία και την Ιταλία, το «une jaune» ή το «un giallo» ήταν αντίστοιχα οι slang όροι για τη φτηνή μυθοπλασία. Η ιδέα για το branding και τη χρωματική κωδικοποίηση εκ μέρους των θεματογραφιών (πορτοκαλί για μυθοπλασία, μπλε για βιογραφία κλπ.) αναπτύχθηκε αρχικά από την Albatross Publishing στη Γερμανία πριν εγκριθεί από τον Penguin το 1935. Παρόλο που οι γνώστες του βιβλιοεμπορίου μπορούν από μακριά να ξεχωρίσουν ένα βιβλίο των εκδόσεων Bloomsbury από εκείνο των εκδόσεων Canongate, οι ημέρες του «publisher branding» δίνουν τη σκυτάλη στην εποχή του «author branding». Θα ήταν δύσκολο να αποσυνδεθεί ο Louis de Bernières από τις ακανόνιστες ακουαρέλες του Jeff Fisher ή τα σκωτσέζικα μυθιστορήματα του Alexander McCall Smith από τις τολμηρές μπλοκ-εκτυπώσεις του Iain McIntosh.»
Στις φωτογραφίες 9 από τα ωραιότερα εξώφυλλα βιβλίων για το 2017 από το designyoutrust.com

Ειρήνη Μανδηλαρά

1

Το βιβλίο του Hygge Ο δανέζικος τρόπος να ζεις καλά

Hygge. (προφέρεται χου-ν-κε) Ή απλώς «ζεστή οικειότητα» , «ζεστασιά», «ανάπαυση», «χαλάρωση». Η ακριβής μετάφραση δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι να το αισθάνεσαι. Το hygge είναι η Δανέζικη λέξη, η αίσθηση του να βρίσκεσαι στο σπίτι σου περικυκλωμένος από όσους αγαπάς. Π.χ. είναι Κυριακή, είσαι αραχτός/η στο καναπέ σου, ο/η σύντροφος σου παίζει με το σκύλο/τη γάτα, έξω λυσσομανά μία καταιγίδα, μέσα ανάβει το τζάκι, μερικά κεριά και στο τραπεζάκι δίπλα σου σε περιμένει ένα πιάτο με φρέσκα γλυκά (ή σουβλάκια ή ότι άλλο φαγώσιμο .. μπινελίκι θα συμπλήρωνα εγώ ως γνήσια Ελληνίς). Τι να μας πουν οι Δανοί για την ευτυχία, το hygge κλπ. θα αναρωτηθεί κάποιος. Έλα που αρκετές έρευνες τους κατατάσσουν σε έναν από τους πιο ευτυχισμένους λαούς του Κόσμου (!!!). Οι Δανοί σαν αισθανθούν στρεσαρισμένοι, ανάβουν στο χώρο που βρίσκονται ένα κερί ή μία λάμπα, τρώνε κέικ, γλυκά φορώντας κάποια από τα παλιά, άνετα ρούχα τους. Αν αυτό δεν πιάσει, αρπάζουν ένα ραβδί, φορούν τις μπότες τους και βγαίνουν για περπάτημα στη φύση. Είναι εύκολο κι οικονομικό να γίνεις/να είσαι hygge. Μόλις γίνεις hygge, μόλις το συνειδητοποιήσεις δεν έχεις παρά να χειροκροτήσεις!

Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα από το bestseller βιβλίο The Little Book of Hygge : The Danish Way to Live Well, συγγρ. Meik Wiking, του οποίου η Ελληνική μετάφραση κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες:

“It doesn’t cost money to light a room correctly—but it does require culture.”
“Hygge is about giving your responsible, stressed-out achiever adult a break. Relax.”
“the best predictor of whether we are happy or not is our social relationships.”
“The key to surviving four seasons in one day is layers. You should always bring another cardigan. You can’t hygge when you are cold.”
“The rule of thumb is: the lower the temperature of the light, the more hygge. A camera flash is around 5,500 Kelvin (K), fluorescent tubes are 5,000K, incandescent lamps 3,000K, while sunsets and wood and candle flames are about 1,800K. That is your hygge sweet spot.”
“Hygge is humble and slow. It is choosing rustic over new, simple over posh and ambience over excitement. In many ways, hygge might be the Danish cousin to slow and simple living.”
“Live life today like there is no coffee tomorrow.”

(σκίτσο Matte Blease)

https://books.gr/…/the-little-book-of-hygge-the-danish-way…/
https://books.gr/…/το-βιβλίο-του-hygge-ο-δανέζικος-τρόπος-ν…

Ειρήνη Μανδηλαρά