Monthly Archives: Ιουνίου 2015

Η ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ ΤΟΥ ΧΙΜΛΕΡ – ΦΡΑΝΣ-ΟΛΙΒΙΕ ΖΙΖΜΠΕΡ- εκδ. ΕΝΑΛΙΟΣ

Αυτή είναι η επική ιστορία της Ρουζάν, μίας υπεραιωνόβιας, εκκεντρικής Αρμένισσας που αρχίζει να εκτυλίσσεται σ τη πατρίδα της, αμέσως μετά τη γενοκτονία του λαού της από τους Οθωμανούς. Η οκτάχρονη Ρουζάν-«Ροζ» καταφέρνει με πολλή τόλμη κι αρκετή τύχη να δραπετεύσει από τα φλεγόμενα, θανατηφόρα εδάφη της Τραπεζούντας αλλά όχι κι από τους φιλήδονους Τούρκους που την αιχμαλωτίζουν κάνοντας την για αρκετά χρόνια υπάκουη παλλακίδα στα παιδικά χαρέμια τους κι έρμαιο των σεξουαλικών τους ορέξεων. Η τύχη κι η τόλμη της μαζί με την απελπισία λειτουργούν ξανά κι οδηγούν τα βήματα της στη Γαλλία, στη Μασσαλία όπου θα ζήσει τη σκληρή, επικίνδυνη ζωή της επαιτείας. Ώσπου μπαίνουν στη ζωή της οι Λαμπερέρ. Το ευγενικό ζευγάρι θα της σταθεί σαν μάνα και πατέρας. Η ‘Εμμα Λαμπερέρ με την αφοσίωση της και τις εξαιρετικές συνταγές της κάνει τη Ροζ να ανακαλύψει το μεγάλο της ταλέντο στη μαγειρική. Το 1924 είναι η χρονιά που στη Ρωσία ο Ιωσήφ Στάλιν κατακτά την εξουσία, η χρονιά που στη Γερμανία ο Αδόλφος Χίτλερ αρχίζει να γράφει τον «Αγώνα» του, είναι η χρονιά που η Ροζ δεκαεπτά πλέον χρονών, σκαρώνοντας γλυκά και μαρμελάδες σε μία μικρή κουζίνα στην Άνω Προβηγκία γνωρίζει τον Γκαμπριέλ, το μεγάλο της έρωτα . Ο βραβευμένος συγγραφέας Φρανς-Ολιβιέ Ζιζμπέρ με την απρόβλεπτη, συναρπαστική κι αρκετές φορές επώδυνα σαρκαστική γραφή του οδηγεί την ευαίσθητη και συγχρόνως δυναμική ηρωίδα του πέρα στους μακρινούς κι άγνωστους δρόμους των μεγάλων χωρών και των σκοτεινά παθιασμένων συναισθημάτων κρατώντας την πάντα, σφικτά από το χέρι κι οπλίζοντας την με υπομονή, επιμονή κι εκδικητικότητα. Η Ροζ με ορμητήριο το «Λα Πετίτ Προβάνς», το φημισμένο εστιατόριο της που την έκανε τη μεγαλύτερη σεφ του Παρισιού, θα συναναστραφεί, θα αγαπήσει, θα προδώσει και θα απατήσει πολλούς από τους διάσημους πελάτες της όπως τους Σάρτρ και Μπωβουάρ και τον Ράιχσφύρερ Ες Ες Χάινριχ Χίμλερ. Από τη Γαλλία στη Γερμανία κατόπιν στην Αμερική και στη Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ η Ροζ παντρεύεται, γεννά, χηρεύει, μαγειρεύει, κυνηγά και κυνηγιέται με ανθρώπους και φαντάσματα μα ποτέ δεν ξεχνά, επιστρέφοντας πάντα στο τόπο του εγκλήματος ή καλύτερα των εγκλημάτων που σημάδεψαν τη ζωή της. Μία ζωή άδικη και σκληρή που όμως με πείσμα υπεραγαπά και ποτέ δε χορταίνει. Ο συγγραφέας Ζιζμπέρ στα πενήντα μικρά πλην μεστά , γεμάτα ευφυείς διαλόγους και περιγραφές κεφάλαια του μυθιστορήματος του, εφαρμόζει επιτυχημένα τη συνταγή της εναλλαγής του παρόντα χρόνου με τα back stories που καλύπτουν ούτε λίγο ούτε πολύ ολόκληρο τον 20ο αιώνα φτάνοντας στον ιδιαίτερο κι ελπιδοφόρο επίλογο αυτής της κωμικοτραγικής ιστορίας που διαβάζεται απνευστί.

http://books.gr/catalog/product/view/id/187552/s/h-mageirissa-toy-ximler/

Ειρήνη Μανδηλαρά.

mageirissa

Hans Fallada «Ο Πότης» εκδόσεις Κίχλη.

Γερμανία. Μεσοπόλεμος. Ο Έρβιν κι η Μάγδα Ζόμερ είναι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι επιχειρηματιών που ζει μία ήσυχη ζωή στο ζεστό, μεσοαστικό σπιτικό τους. Κάποια στιγμή η ευφυής και δυναμική Μάγδα αποχωρεί από την οικογενειακή τους επιχείρηση με αποτέλεσμα οι δουλειές να πάρουν τη κάτω βόλτα. Ο Έρβιν πανικοβάλλεται κρύβοντας αρχικά από τη σύζυγο του τα λάθη και τις παραλείψεις του. Μη μπορώντας να επανορθώσει τις ατυχείς κι αντιεμπορικές επιλογές του, γυρίζοντας τη πλάτη στη νέα, ζοφερή πραγματικότητα καταφεύγει στα ψέματα και στο ποτό. Τα λίγα ποτηράκια μπύρα που αρχικά καταναλώνει εντός της εστίας του αντικαθιστώνται πολύ γρήγορα με μεγάλες και πανάκριβες μποτίλιες σναπς που αγοράζει στα καπηλειά και στα ύποπτα ξενοδοχεία της ευρύτερης περιοχής που πλέον συχνάζει Αποδυναμωμένος κι εξαρτημένος από το ανίατο πάθος του, παραιτημένος κι έχοντας χάσει πλέον εντελώς τη προσωπική κι αστική του αξιοπρέπεια γίνεται έρμαιο κι ηθελημένο θύμα των ανθρώπων του υποκόσμου με καταστροφικές τόσο για τον ίδιο συνέπειες όσο και για το γάμο του με τη Μάγδα. Ο Έρβιν παλεύει με τον εαυτό του, με το καταπιεσμένο ανδρισμό του, με τους αυστηρούς κανόνες και τα ήθη της κοινωνίας του δίνοντας μεγάλες υποσχέσεις προσπάθειας κι απεμπλοκής, τις οποίες δεν δύναται να κρατήσει και να υλοποιήσει. Ο πάλαι ποτέ ευυπόληπτος χερ Έρβιν Ζόμερ έχει μετατραπεί σε σάπιο φύλλο στο παγωμένο άνεμο. Ο Ρούντολφ Βίλχελμ Φρήντριχ Ντίτσεν, κατά κόσμον Χανς Φάλαντα, με το «Πότη» του αυτοβιογραφείται με μία ειλικρίνεια που συγκινεί και ξαφνιάζει. Αυτή η σκληρή και συνάμα ανθρώπινη αλληγορία του Γερμανικού μεσοπολέμου ενώ με τη πρώτη ματιά φαντάζει παρωχημένη, εν τούτοις αποδεικνύεται δυστυχώς κι ιδιατέρως διαχρονική, αποκαλύπτοντας μας το πόσο απλά ένας ήρεμος και κανονικός άνθρωπος λόγω κυρίως των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, μέσω του αλκοολισμού, πέφτει στην αιώνια κόλαση. Ο «Πότης» αν και γράφτηκε στα 1944 ενόσω ο Φαλάντα ήταν έγκλειστος σε άσυλο με τη κατηγορία της απόπειρας δολοφονίας της συζύγου του, εξεδόθη τελικά το 1950 στη Γερμανία. Ακολούθησε η αγγλική του έκδοση σε αρκετές επανεκδόσεις ενώ σήμερα το έργο αυτό έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής. Ο Χέρμαν Έσσε είχε κατατάξει το Φαλάντα μεταξύ των κορυφαίων Γερμανών συγγραφέων της εποχής του. Ο Φαλάντα πριν εμφανιστεί στα γράμματα το 1920 άσκησε αρκετά επαγγέλματα μεταξύ άλλων λογιστής, νυχτοφύλακας, έμπορος και διαφημιστής. Παρέμεινε αγαπητός συγγραφέας στη πατρίδα του και μετά το θάνατο του το 1947 στα 54 του χρόνια από υπερβολική δόση υπνωτικών έχοντας μόλις ολοκληρώσει το μυθιστόρημα του «Μόνος στο Βερολίνο» που περιγράφει τη πραγματική ιστορία του ζεύγους Χάμπελ που λόγω της αντιφασιστικής τους δράσης εκτελέστηκαν από τους Ναζί. Ο «Πότης» έγινε κι εξακολουθεί να είναι ένα πικρά χιουμοριστικό και σαρκαστικό ημερολόγιο όλων των ανήμπορων κι αυτοκαταστροφικών θυμάτων του αλκοολισμού.

Ειρήνη Μανδηλαρά.
(φωτογραφία : ελαιογραφία του Μπίλλυ Τσάιλντις)

Ο ΠΟΤΗΣ ΦΩΤΟ