Booklover’s Blog

40 χρόνια στην έκθεση βιβλίου Φρανκφούρτης από μία βετεράνο…!

40 χρόνια στην έκθεση βιβλίου Φρανκφούρτης από μία βετεράνο…!

40 χρόνια στην έκθεση βιβλίου Φρανκφούρτης από μία βετεράνο…!

Μόλις πριν μια εβδομάδα επέστρεψα από την έκθεση της Φρανκφούρτης-άλλη μια φορά έζησα αυτή τη τεράστια γιορτή του βιβλίου και κάνοντας έναν μικρό υπολογισμό κατέληξα ότι η φετινή έκθεση ήταν η 40ή επίσκεψή μου.

Πρωτοπήγα με την μητέρα μου σε ηλικία 16 ετών το 1970 και έχοντας πάρει ειδική άδεια απουσίας από το σχολείο. Τότε είχαμε δικό μας εκθεσιακό χώρο όχι μόνο με εκδόσεις Ελευθερουδάκη αλλά και με επιλογές άλλων Ελλήνων εκδοτών που θεωρούσαμε οτι είχαν ενδιαφέρον για τους πελάτες μας στο εξωτερικό.

Δεν χρειαζόταν να κλείσουμε ραντεβού με τους εκδότες 3 μήνες πριν όπως γίνεται τώρα, απλά πηγαίναμε στα σταντ τους και συζητούσαμε. Είχαν πάντα χρόνο διαθέσιμο και μιλούσαμε περισσότερο για τις οικογένειες τους, τους βαθμούς και τις σπουδές των παιδιών τους παρά για δουλειά. Πάντα όμως είχαμε χρόνο να δούμε τις νέες εκδόσεις του επομένου 6μήνου!Για να πάμε από την μία «αίθουσα» (μεγέθους σταδίου η κάθε μία!) στην άλλη, χρησιμοποιούσαμε κάτι μικρά τραινάκια με μονίμως ανοικτά παράθυρα που έμπαζαν από παντού.

Εκανε πάντα κρύο και νομίζω οτι πάντα έβρεχε! Στους διαδρόμους της έκθεσης κυκλοφορούσαν ηλικιωμένες Γερμανίδες με καροτσάκια και πουλούσαν… τσιγάρα!Η έκθεση ήταν πάντα ΤΟ μέρος να δεις τους νέους τίτλους, τους παλιούς γνωστούς και να πάρεις μιά «μυρωδιά» των τάσεων στα βιβλία. Είχε πάντα ξεχωριστό ενδιαφέρον να βλέπεις το design των εξωφύλλων αλλά και τις εξειδικεύσεις των εκδοτών όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και ανά χώρα. Δημιουργήθηκαν σιγά σιγά άλλες κατηγορίες – τα self-help, τα popular science… ήρθε η επανάσταση στην εικονογράφηση με τον Dorling Kindersley… ήρθαν οι η/υπολογιστές και μαζί μ’αυτούς οι οδηγοί εκμάθησης προγραμμάτων… ήρθε η 9η Σεπτεμβρίου 2001 και μαζί της άλλαξαν οι κανόνες ασφαλείας.

Τώρα μας ψάχνουν τις τσάντες και βαρύτατα οπλισμένοι αστυνομικοί περιπολούν ασταμάτητα.‘Οσο δε για ξενοδοχεία…υπάρχει πάντα η ιστορία της μητέρας μου που, κλείνοντας ξενοδοχείο μέσω ταξιδιωτικού πράκτορα, κατέληξε εν αγνοία της σε μία από τις χειρότερες περιοχές της Φρανκφούρτης, δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό και τα διαβόητα sex shops! Οταν έφτασε στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου, την ρώτησαν… για πόση ώρα θα χρειαζόταν το δωμάτιο… Καταλαβαίνετε την έκπληξη των υπαλλήλων όταν τους απάντησε – 5 μέρες! Ευτυχώς, κατάφερε και άλλαξε ξενοδοχείο αμέσως!

Skip to toolbar